Steeds meer goede recensies voor Cardan

15. aug, 2016

En alweer een opbouwende recensie, door Natascha van Limpt

Titel: Cardan
Auteur: Marten Blom
Uitgeverij: Zilverbron
Jaar van uitgave: 2016
Aantal bladzijden: 333

Het debuut van Blom speelt zich af in een zelfverzonnen wereld, waarin de visser Cardan de hoofdrol speelt. Op een nacht slaat hij overboord, spoelt hij aan op een bijna onbewoond schiereiland en blijft daar jaren vastzitten. Hij wordt daarin bijgestaan door de geheimzinnige (vuurtoren)Wachter, die gecompliceerder blijkt dan op het eerste gezicht lijkt. Hetzelfde geldt voor Cardan: tijdens zijn jarenlange afzondering doet hij een verbijsterende ontdekking over zichzelf die zijn hele wereldbeeld verandert.
Als Cardan jaren later terugkeert naar de bewoonde wereld, treft hij verlaten steden aan. Een oorlog is uitgebroken tussen de mensheid en een daaraan verwant ras en de eerste dreigt te worden uitgeroeid.

Cardan is een boek waar je je aandacht bij moet houden. Het is geen verhaal dat je even lekker wegleest, het wordt met het hoofdstuk gecompliceerder. Bloms schrijfstijl is er ook niet een die heel makkelijk leest, hoewel het wel een indrukwekkende en zeer mooie schrijfstijl is, met treffende omschrijvingen.
Blom heeft gepoogd twee werelden te creëren, een fysieke wereld en een mentale wereld. Hij is daar zeker in geslaagd, al schoot het misschien iets te kort in de technologische uitwerking van de menselijke samenleving. Het was verrijkend geweest als er iets meer geschreven was over de wapens van de mensen, dit bleef nu tamelijk lang giswerk en het was daardoor niet altijd even goed in te denken hoe het mogelijk was dat de mensheid zo makkelijk te overmeesteren was.
De mentale wereld was erg origineel en gelaagd, al werd het zeker op het einde iets te ingewikkeld en raakte ik de draad kwijt. Voor mij was het niet helemaal duidelijk hoe de strijd waar alles om draaide uiteindelijk tot zijn einde is gekomen.


Al met al is Cardan een bijzonder debuut, een aanrader voor de lezer die iets meer (psychologische) diepgang zoekt in een fantasyverhaal dat bol staat van de prachtige zinnen.
Foto
Recensie door Natascha

30. jul, 2016

Alweer een enthousiaste recensie, ditmaal door Ferry Visser.

Ferry Visser
28 juli om 22:28:

Af en toe lees ik een boek dat ik om de vijfentwintig pagina’s even moet neerleggen om de inhoud even te laten bezinken en te genieten van wat ik gelezen heb. ‘Cardan’ van Marten Blom is zo’n boek.
‘Cardan’ is een bijzonder debuut dat voor mij gaat over het vinden van innerlijke balans tussen het natuurlijke wezen van de mens en het gecultiveerde wezen van de mens. Deze innerlijke tweestrijd wordt op heel beklemmende wijze beschreven, omdat de lezer de gespreken tussen de hoofdpersoon Cardan en Verzen, zijn dierlijke kant, kan volgen dit is heftig, maar ook erg goed beschreven.
‘Cardan’ deed mij daarnaast gevoelsmatig door de thematiek (cultuur – natuur) en enkele zinnen, af en toe denken aan een van mijn favoriete toneelstukken van Shakespeare ‘De Storm’. Bijvoorbeeld, de zin ‘Wat anders is de wereld, dan een illusie.’ deed mij denken aan een uitspraak van Prospero: ‘Uit louter dromenstof zijn wij gemaakt en wat ons ligt toegemeten ligt in een zee van slaap.’ En zo waren er nog een paar associatieve momenten, waar ik erg van genoten heb.
Kortom, ‘Cardan’ is door de diepgang een bijzonder plezierige en verrijkende leeservaring.

2. jul, 2016

Geweldige recensie door Anthonie Holslag

http://www.anthonieholslag.com/recensie-cardan.html
Recensie: Cardan

“Ik ben hier, nu! De wereld is mijn canvas en ik beschilder het met bloed!”

Deze enkele zin, hoewel abstract, symboliseert voor mij het hele boek Cardan dat Marten Blom heeft geschreven. Er zijn meerdere zinnen en meerdere citaten, zoals:

“Ik maak geen kunst voor de eeuwigheid […] En ik maak het ook niet voor een ander. Ik maak kunst voor mezelf.”

Of:

“Wat anders is de wereld dan een illusie, ons voorgehouden door onze zintuigen […] De balustrade voelt als authentiek eikenhout, omdat wij dat zorgvuldig voor je herinnerd hebben.”

En dat “wij” slaat op scheppers die zelf gefragmenteerd zijn en vergeten zijn, en als spoken rondwaren in een soort collectieve bewustzijn waar ze ooit hebben bestaan.

Marten Blom heeft in deze zin geen makkelijk boek afgeleverd. Het is een kruising tussen fantasy en magisch realisme (als je er een sticker op wil plakken), maar eigenlijk gaat het dieper dan dat. De hoofdthema is namelijk het primordiale; het beestachtige dat we allen in ons hebben en soms gewelddadig tot uiting komt. In dit boek wordt het beschreven als een “Bron” die ergens diep in ons innerlijke bestaat en ons met elkaar verbindt. Dat maakt dit boek bijna een analogie van de menselijke psyché, waar “De Bron” voor de Id staat (wat de in de psychologie ook wel de innerlijke of duwende krachten worden genoemd; onze instinkten en impulsen.) Daarboven heb je de super-ego (ook wel de trekkende krachten genoemd); dit is de buitenwereld en de eisen die de buitenwereld aan ons stelt. Daartussenin zit de ego. En dan bedoel ik niet de “ego” zoals we deze in het volksmond vaak gebruiken (als zelfbeeld of idee van “zelf”), maar als het mechanisme tussen de binnenwereld en buitenwereld die daartussen een balans probeert te vinden.

Dit is wat Blom, in mijn optiek aantoont. Het zoeken van dit balans, maar ook wat er gebeurd als deze balans verstoord raakt. Als we de teugels van Id loslaten. Als we besluiten dierlijk te zijn.



Dat we allen verbonden zijn met een "Bron", deed me bijna aan het collectieve bewustzijn van Jung denken; een bewustzijn dat ons drijfveren bepaalt en die we alleen, vanuit een primordiale staat, ons met elkaar verbindt. Vaak beseffen we dat niet, zoals ook sommige personages in het boek. Terwijl anderen explicieter hun innerlijke zelf zoeken.


Dit is dus, nogmaals, absoluut geen makkelijk boek. Vooral niet als een debuut.


Het verhaal begint met een schipbreuk waarbij de hoofdpersoon Cardan op een eiland strandt en daar een oude vuurtorenwachter leert kennen. Deze vuurtorenwachter heeft het dierlijke in zichzelf zodanig ontwikkeld dat deze naar buiten kan komen, hoewel de viuurtorenwachter hier tegen strijdt en niet beseft dat zijn "innerlijke broeder", zoals het in het boek wordt genoemd, langzaam bevriend raakt met Cardan. Waardoor Cardan ook krachten in zichzelf leert ontdekken. Ook hij kan naar "de Bron" en ook hij kan het primordiale deel van zichzelf naar boven halen.



Terwijl dit allemaal gebeurd is zijn thuisland in gevaar. (Hij zit jaren op het eiland.) Er is een leger uit het Zuiden opgetrokken, die niet alleen het primordiale in zichzelf hebben weten te vinden, maar deze zelfs weten te claimen en vast te houden, waarbij ze de mensen – die zich niet bewust zijn van hun Id – als minderwaardig ervaren. Hun doel is dan ook een totale uitroeiing van het menselijke ras, wat mijn hart als genocide wetenschapper sneller deed kloppen.

En hier komen we bijna bij een Christelijke connotatie, die in de algehele canvas die Marten ons voorlegt verweven is. Deze leger wordt namelijk het Legion genoemd. Zoals we weten is dit een legioen van demonen, in de bijbel verjaagd door Jezus, die hier ook de innerlijke wereld (waar een poortwachter de Bron berschermt) wilt overmeesteren.

Hier zien we de schilder in Blom, die in dit boek met woorden verft.

Onderwijl keert Cardan terug naar het vaste land en woont in een klein vissersdrop. Omdat hij verbonden is met “De Bron” en zijn innerlijke broeder, weet hij over het gevaar dat op hen afkomt en probeert de dorp bij voorbaat te beschermen en vluchtelingen op te vangen. (Er is Goddank geen gezeur over een vluchtelingencrisis in de wereld van Cardan.)

Het boek bezit dus een zeer specifieke kracht die je vaak tussen de regels door moet lezen. Één fantasy wereld schetsen (het boek komt met een prachtige kaart) is al moeilijk genoeg, maar om twee werelden te schetsen (de innerlijke wereld en de tastbare wereld) is uitzonderlijk. Vooral als het een debuut betreft en ik moet toegeven het gaat Marten goed af. Vooral de opkomst en spanningsboog van het beleg op de stad is beangstigend voelbaar. De laatste honderd pagina’s zijn dan ook heel goed gedaan. Je voelt de spanning toenemen, toenemen en toenemen, met nog een verrassende ontknoping over de poortwachter bij "de Bron" aan het einde. (Dat ook weer in de thematiek past.)

Maakt dat het debuut perfect? Nee. (Maar welke debuut is dat wel?) Het benoemen van eilanden en plekken in ieder hoofdstuk (soms dezelfde plekken achter elkaar) staat het leesplezier in de weg. Maar hier kun je jezelf overheen zetten. Mijn grootste kritiek is dat Marten zoveel personages en plekken in het boek heeft verwerkt, dat het hier en daar verwarrend en onduidelijk wordt. De echte veldslag, zo ontdek je langzaam, vindt namelijk niet in het beleg plaats, maar in het innerlijke – waar het gezien de thematiek ook thuis hoort. Maar door de hoeveelheid personages en plekken, raak je als lezer soms de draad kwijt raakt en moet terugbladeren van hoe het ook alweer zat. Dat is niet ernstig. Ik heb boeken met meerdere personages gelezen. Dit is ook makkelijk te ondervangen door een lijst te maken van alle personages en hoe ze met elkaar verbonden zijn. (Misschien voor de herdruk?)

Naast dit gebrek, is het een spannend en avontuurlijk boek. He stelt grote vragen en zoals ik schreef: het opbouwen van zo een spanningsboog is als schrijver ontzettend moeilijk. En het lukt Blom. Precies in de kaders van de thema's en motieven de hij zelf heeft bedacht. Dat hij daarin soms wat te snel gaat en op de rem dient te drukken, is iets wat iedere schrijver moet leren. Maar er zit in dit boek een belofte. Als je de psyché zo weet te ontrafelen, wat kun je als schrijver dan nog meer doen?


Anthonie Holslag

2. jul, 2016

Recensie door Ferry Wever

Dit is de recensie van Cardan door Ferry: http://www.goodreads.com/book/show/29997446-cardan

Dit is een boek waar, ik na het lezen van de backcover en mijn ervaring dat de uitgeverij Zilverspoor/Zilverbron over het algemeen vlot lezende boeken op de markt brengt en de schitterende cover, hoge verwachtingen van had. Verwachtingen die na de eerste hoofdstukken al werden verpulverd.
Korte hoofdstukken, wisselingen van locatie en personen, verwarring alom als je zoiets niet verwacht! Maar als je door het eerste gedeelte heen komt, dan openbaart zich een goed in elkaar stekend Fantasy verhaal.

Dit is duidelijk een boek die niet aan te raden valt voor de beginnende Fantasy lezer of andere lezers die houden van een soepel te lezen verhaal.

Waardering: 2,5 ster maar door de schitterende cover naar boven afgerond.
(less)

Bestel 'Cardan' van Marten Blom nu bij:

http://www.artbooksshop.com/a-43089968/pas-verschenen/cardan-marten-blom/

http://www.artbooksshop.com/a-43089968/pas-verschenen/cardan-marten-blom/

 

Harland Awards april 2016 Foto: Bart Treuren

radiointerview met Marten over de publicatie van Cardan

Er is geen video geplaaatst